Αυλαία και πάμε!

Πότε αλήθεια μια γυναίκα είναι έτοιμη να γίνει μανούλα; Υπάρχει τελικά αυτό το "βιολογικό ρολόι" που μας λένε από μικρές; Υπάρχει κάτι που αρχίζει να χτυπάει δυνατά μέσα μας και συνειδητά αρχίζουμε να κάνουμε την προσπάθεια; Δεν είμαι σίγουρη. Η τύχη σε αυτά νομίζω ότι παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Και τι γίνεται με αυτές που δεν το αφήνουν φαινομενικά στην τύχη τους; Τι γίνεται όταν μια μέρα ξυπνάς και λες « βρε λες να αρχίσουμε να προσπαθούμε και ας έρθει όταν είναι να έρθει;». Και αυτό «στην τύχη» του είναι…

 Είμαι λοιπόν σε αυτή τη φάση. Είμαι παντρεμένη, ζω με το φίλο μου για 10 χρόνια και άντρα μου τα τελευταία 3 χρόνια, μια ιδιόμορφη ζωή. Εκείνος στην Αγγλία και εγώ στην Ελλάδα. Συναντιόμαστε σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο, μας αρέσει να περνάμε καλά, έχουμε οικονομικές δυσκολίες( όπως οι περισσότεροι το τελευταίο χρόνο) αλλά είπα και συμφώνησε να το αφήσουμε στην τύχη του. Συνειδητά στην τύχη του. Δεν νομίζω, στο κοντινό μέλλον, να γίνουν τα πράγματα τέλεια και να το βάλουμε στο πλάνο μας, χαλάρα... Τα βασικά τα έχουμε (σπίτι, δουλειά, ζήσαμε τη ζωή μας ξένοιαστα κλπ). Ένα παιδί θα μας ολοκληρώσει. Θα είναι η φυσική μας συνέχεια. Θα είναι άραγε έτσι; Θα μας ολοκληρώσει ή θα μας διαλύσει; Ποιο όμως είναι το νόημα του γάμου πλέον; Να δημιουργήσουμε οικογένεια. Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Να αφήσεις απογόνους. Ο μπαμπά μου έλεγε κάποτε ότι δεν ήρθαμε στη ζωή για να κοπρίσουμε και να φύγουμε αλλά για να διαιωνίσουμε το είδος. Ήρθε λοιπόν η ώρα μου… Δεν ξέρω εάν θα είμαι καλή μαμά, δεν ξέρω καν εάν μπορώ να γίνω μαμά αλλά είπαμε ότι το ξεκινάμε. Και αλήθειά, από πού ξεκινάει κανείς; Υπάρχει κάποιο βιβλίο που σε προετοιμάζει; Η το ένστικτο σου σε οδηγεί; 

Αυτό το blog, ήταν ένα παλιό μου blog. Ποτέ δεν ήξερα γιατί ακριβώς το άνοιξα. Κατά καιρούς και διαστήματα έγραφα πράγματα για τη ζωή μου, για σχέσεις και για μελλοντικά μου σχέδια. Πλέον είπα να είναι ο χώρος που θα γράφω αυτό μου το ταξίδι. Το ταξίδι μιας μάνας από το σημείο «zero». Και πού ξέρεις, μπορεί κάποια στιγμή μετά από χρόνια, τα παιδιά μου(γιατί άμα μπω στο χορό θα ήθελα να χορέψω για περισσότερες από μία φορά) να το διαβάζουν και να καταλάβουν πώς ακριβώς ήταν η μαμά τους πριν από αυτά και πώς θα εξελιχθούμε σαν οικογένεια….

Καλωσορίζατε λοιπόν στον κόσμο μου….